Persoonlijke waarden en geluk
In de Knack van 14 april las ik het resultaat van de peiling over normen en waarden die de Bond Zonder Naam onlangs lanceerde, de Eerste Nationale Waardepeiling (die je nog steeds kan invullen !)
Interessant – en voor mij niet geheel onverwacht - om vast te stellen dat er een kloof blijkt te gapen tussen hoe mensen een ideale samenleving zien en hoe zij daar zelf al of niet een rol in spelen, hoe ze die invullen. De waarden die hoog in het vaandel gedragen worden: eerlijkheid, respect, vriendschap, familie, geven om elkaar, luisteren, gezondheid, verantwoordelijkheid, vertrouwen en positieve instelling. In die volgorde.
De kern van onze samenleving daarentegen draait eerder op geluk en lust. Volgens de ethiekprofessoren Koen Raes en Roger Burggraeve schuilt in het nastreven van geluk op zich, alsof men er per definitie recht op heeft, een gevaar. Daar wil ik hier niet bij blijven stilstaan.
Wel bij wat zij zo mooi onder woorden brengen: geluk is een neveneffect van andere vormen van engagement en betrokkenheid, een neveneffect van waarden en normen die je voor jezelf in de praktijk brengt.
Duurzaam geluk, wees je eigen leider !
De Bond Zonder Naam baseerde zich voor haar opiniepieling op het recente onderzoek (cfr link) van E.P. Seligman en B. Fredricson. In dit onderzoek wordt aangetoond dat mensen actief invloed kunnen uitoefenen op de graad van duurzaam geluk die ze ervaren.
En dat gaat dan om
- het kunnen ontwikkelen van je eigen talenten,
- in staat zijn kwalitatieve en duurzame relaties aan te gaan ,maar ook
- waarden of deugden te ontwikkelen én
- het vermogen je eigen talenten in verbinding te brengen en met een hoger doen, een groter geheel.
Dit veronderstelt dat je zelf het heft in handen moet nemen – dat je persoonlijk leiderschap toont - en daarom eerst goed moet weten welke waarden en normen je drijven. Dit sluit voor mij mooi aan bij de 7 principes van effectief leiderschap van Stephen Covey, of dat nu in de privé- dan wel de werksituatie is.
Welke waarden en normen drijven jou ?
In zijn boek beschrijft hij een oefening om mensen dichter bij de waarden die ze belangrijk vinden te brengen, om ze er bewuster van te maken. Het gaat om een visualisatieoefening waarbij je je moet voorstellen op je eigen begrafenis terecht te komen. En op die begrafenis vertellen verschillende mensen iets over jou. Een vriend, een familielid, een collega…
Stel je even de volgende vragen:
- Wat zou je willen dat de mensen over jou gingen zeggen ?
- Wat zou je willen dat ze zeggen over hun relatie met jou ?
- Wat over je karakter ? Wat over je prestaties ? Je eigenaardigheden ?
- …
Deze – misschien wat morbide – visualisatieoefening – die je ook onder begeleiding van een coach kan doen – laat je zien waarheen je gaat of wil gaan, kan je helpen keuzes te maken in wat je wel én niet wil doen. En waardoor je ongetwijfeld dichter bij het proeven van duurzaam geluk komt.
